En zo gingen we een dagje naar Zooparc Overloon. Samen met oma Leentje, Bart, Nikkie, Juul, Imme en Lotte. Hoe gezellig! De 4 kids genoten, de papa’s/mama’s/oma ook. Zo gezellig om de kids samen te zien genieten. War worden ze al groot! De dag sloten we af bij de MacDrec. En moe maar voldaan keken we terug op een superdag!
Jaja, we hebben het allemaal overleefd: de hittegolf, de zenuwslopende-net-niet-gehaalde-gezellig-bij-de-buurtjes gekeken WK-finale, de oefenmiddag op school, de onderzoeken op route 48, de echo’s, de plaatsing van de ik-ben-10-en-ik-krijg-buisjes, de warmte in en om het huis, de dagen in het zwembad(je), de logeerpartij van Juul-en-Imme, de verjaardagen en gezelligheid, de BBQ, de nieuwe Skottelbraai en het judo-examen. Ja, we hebben het allemaal overleefd. En nu kunnen we langzaam gaan aftellen. Nog 4 keer spelen bij de kindjes (Tigo) en nog 4 weken werken (papa en mama). En geloof me, daar zijn we allemaal aan toe! Er staan nog een hoop leuke dingen op de planning: een scrapdagje, een dagje dierentuin, BBQen en genieten van het weer.
Intussen genieten we van de goede dingen van het leven, en nemen we de rest maar zoals het komt!
Soms is het ook wel leuk om een zoon van 4 te hebben (tot voor kort 3). Temidden van zijn dwarse peuter-puber-buien, kan hij namelijk erg geestig uit de hoek komen. Echt, hij heeft nu al humor van zijn moeder. Grapjes snapt hij echt, en vaak houdt hij ons net zo voor de gek als wij hem. Trouwens, dat praten van hem is helemaal iets om trots op de zijn. Volgens mij praat hij al vanaf dag maand 10. Hij kletst de oren van je kop, en op dit moment kun je gewoon een heel normaal gesprek met hem voeren. Niks geen aangepaste, makkelijkere woorden meer. Gewoon, hop, volzinnen. Hij zegt ook bijna niks meer fout. Af en toe eens een verkeerde werkwoordsvervorming, that’s it.
Maar het allergrappigste vind ik het feit dat hij gewoon woorden verzint. Een aantal voorbeelden:
flubbelen: als hij gaat slapen heeft hij altijd 2 knuffels, Poppie en Kikkie, en zijn tutje. (ja, hij heeft nog steeds een tutje, ja. Zijn valium voor de nacht, zeg maar). Kikkie is een blauwe vage kikker, en Poppie is een knalblauw poppetje met een puntmuts, waar niks hards in zit. Zo’n zogenaamd antroposofisch poppetje. Hij pakt de punt van de muts en een poot van Kikkie, en dar wrijft hij dan tussen duim en wijsvinger. Flubbelen dus.
Stink-keezen: laatst zei hij, toen zijn voet net uit het gips was: “als ik buiten ga fietsen, zal ik maar niet zo hard stink-keezen“. Toen ik vroeg wat dat was, zei hij: “nou gewoon, dan ga je fietsen en dan roep je Stink-kees, stink-kees en dan ga je nog harder”. Dus.
Nana: “Jij bent de Nana”, zei hij vanmorgen tegen me. “De Nana?”, vroeg ik, as intelligent as I can be. “Ja mama, papa en ik hebben hetzelfde en jij niet. Dan zeg ik: Jij hoort er niet bij Nanananana, dus dan ben jij de Nana. IJzersterk onderbouwd ook nog, die nieuwe woorden.
Alleen ben ik soms ook niet zo blij mee. Vanmorgen zei het namelijk: “Schiet op, Rotzak”, toen hem iets niet snel genoeg lukte. Op mijn vraag waar hij dat woord vandaan had, zei hij heel trots dat hij dat helemaal zelf had verzonnen. “Knap he, mama?”
Je zal maar werken bij Kinderopvang Humanitas. En dan met name bij KC Waterwereld, BSO Waterval of PSZ Dolfijn. Dan krijg je dus dit op het 5-jaarlijkse personeelsfeest….

Ik kan natuurlijk gaan vertellen over Tigo’s geweldige verjaardag. Over het feit dat hij een half-hoog-slaper heeft gekregen, schandalig is verwend, een prachtige Mickey Mouse taart EN monster cupcakes had, over hoeveel mensen van onze zoon houden…. Maar eigenlijk zegt de volgende foto alles…
Juni 2010 was een indrukwekkende maand.
Zo was het eerst heerlijk, later snikheet weer! Tijd om te genieten in ons luxueuse zwemresort!
Brak mijn arme kind, na een niet eens zo’n erge botsing met de buurmeid, zijn voet.
Gelukkig mocht het gips er na 1 week al vanaf. Mijn kleine wervelstorm had vast anders zijn gips ook nog gebroken. Na een paar dagen liep hij weer alsof er nooit wat is gebeurd.. Thank god!
Ook de houten trein was ineens favoriet. De prachtigste banen kan hij zelf bouwen, uren is hij dan zoet.
Ook kan mijn kind ineens tekenen. Duidelijk tekenen. Niet dat hij het veel, of graag, doet. Maar ALS hij eens wat maakt, is het meteen duidelijk Kunst!
Verder is de baby-fase aangebroken hier in huize de Jong. Niet alleen bij papa en mama, zeker ook bij Tigo. Steeds zegt hij: “als die baby bij ons woont he, dat meisje dat eerst in jouw buik zit en dan bij ons komt, dan kan ik jouw helpen. Ik doe dan wel de poepbillen schoon maken en een nieuwe luier aan. En ik help wel met het badje”. Om vervolgens eens goed te gaan oefenen op het enigste poppetje dat bij zijn speelgoed ligt. Ik hoop dat dit een vooruitziende blik is. Want hij zegt het niet 1x, maar zeker een paar keer per week. En we willen zo graag. Maar het lukt niet erg. Eerst moet die baby eens in de buik komen.
Ik las intussen mijn complete serie van Wicca van Cate Tiernan nog eens. Lekker op de bank, met onze je-weet-wel-kater op schoot.
En tot slot sloten we de maand af in Klein Zwitserland. Een uitje met de buurtvereniging, heel gezellig! Kids hebben zich prima vermaakt in het zwembad, de papa’s en mama’s in de schaduw. Wat een geweldig leuke plek om je zondag door te brengen! Heerlijk door het bos gelopen samen, veel gespeeld en als klap op de vuurpijl frietjes! Heel moe maar heel voldaan is ons kind die avond in zijn nieuwe bed gekropen.
Ook stond deze maand in het teken van gezondheid en ziekenhuis. Een dubbele ooronsteking, veel medicijnen en niet zo goed nieuws bij de KNO-arts later, bevonden we ons ineens bij de gynaecoloog. Een bizarre wendig, maar wel heel spannend allemaal. We wachten maar af.
Maar het allerallerbelangrijkste deze maand was de verjaardag van onze zoon. Ons kind, onze baby, ons knappie is 4 jaar geworden! Maar daar vertel ik later meer over… De maand juli zal in ieder geval weer spannend worden. Zo zal Tigo gaan oefenen op de basisschool, zal hij zijn afscheid gaan vieren op het kinderdagverblijf en zal er weer veel in het teken staan van de bezoekjes aan de gynaecoloog. Voorlopig genieten we maar van elkaar, dan komt alles goed!