Zo in de laatste dagen van een jaar ga ik altijd even nadenken. Of doemdenken, kan ook. Ik kom altijd tot de conclusie dat er aan mij nog heel wat te sleutelen valt. Bent eigenlijk nog nooit echt helemaal tevreden geweest met mezelf, maar heb wel geleerd om sommige dingen te accepteren. Zo ben ik bv. een erg slechte vriendin. Nou heb ik sowieso al niet veel "echte" vrienden, maar ik ben ook nog bijzonder slecht in het onderhouden van contacten. Ik ben nogal een einzelganger zeg maar, ik heb ook niet zoveel mensen nodig, maar het ontbreekt ook nogal vaak aan aandacht. Ik bel mensen zelden tot nooit, maar dit wil absoluut niet zeggen dat mensen niks voor mij betekenen. Ik heb een aantal mensen die juist ontzettend veel voor me betekenen, maar die ik toch vaak ‘verwaarloos". Erg slechte en erg vervelende gewoonte van mij. Maar maakt mij dit een slecht mens? Ik vind van niet, maar ik kan in mijn eigen hart kijken en in mijn eigen hoofd, en anderen niet. Toch kan ik hier geen goede weg in vinden. Het doet mezelf pijn, en toch kan ik het niet veranderen. Moet ik het dan maar accepteren? Er een weg in vinden? Zo in de laatste dagen van het jaar, kan ik dat niet. Dan spoken er ook andere dingen door je hoofd: dingen die je hebt verloren, dingen die anders kunnen, dingen die nog komen gaan. 1 ding weet ik wel: wij zijn geen probleemzoekers. Wij houden van rustig, van burgerlijk, van geen problemen.
So let it be!!
Tigo valt zijn kerst-rendier-ijsje aan! Lekkerrrrrr!!!!
Tja, mijn zoon is en blijft een flapdrol! Geen idee van wie hij dat heeft…. (Tis trouwens een magneet van zijn tekenbord.)
Wij hier in huize de Jong-Frencken zijn dol op sloffen. Tenminste, Tigo & ik dan. Wij komen binnen, doen onze schoenen uit en de sloffen aan. Heerlijk. Tigo heeft hele stoere van Jip en Janneke. Of zoals hij zelf zegt: van Sjip en Sjammeke. Die van mij zijn roze, ranzig en ruikend. Maar hee… ze zitten zo lekker!
Hmmm wat zijn wentelteefjes ala papa Jeroen toch lekker! Heerlijk, zo’n zondag samen met mijn 2 mannen!
Wat een leuk spel is dit! Echt supergrappig om de eendjes te voeren en daar dan ook hele verhalen bij te verzinnen. Okee, dat hoort dus niet bij het spel maar… das wel het leukste!! Thanx Martine, voor dit geweldige spel!
En zo werd deze dag afgesloten: na een warm bad nog even wat chippies eten op de bank, onder de kerstplaid. Let vooral op de grote Troetelbeer naast hem onder de deken en de kleine Troetelbeer in zijn hand! De andere 3, jawel mensen 3, liggen ook onder de deken. As I said: HUGE fans!
HET sintkado van 2008. Le garage!
Voor wie ze nog kent: mijn Rudolfjes! Tjongejonge, wat hebben die veel meegemaakt hè. Met oudjaarsavond in de Triangel, de goeie ouwe tijd! Al rokend, drinkend en kussend met iedereen, was mijn Rudolf de slet van de kroeg. Haha wat een lol dat we hebben gehad samen! Soms maakte ik een gewei of een feestslinger in zijn haar. Jaren later kwam ik erachter dat het er 2 zijn. Wie kent ze nog, mijn Rudolfjes?!
